Inteligencja emocjonalna to zdolność rozpoznawania, rozumienia i zarządzania własnymi emocjami oraz emocjami innych. Umiejętność reagowania, odczytywania nastrojów i dopasowywania komunikacji do rozmówcy.
Do tego pojemnego worka, w zależności od definicji, można wrzucić różne kompetencje, a wśród nich introspekcję (rozumienie własnych emocji i motywów), empatię, szeroko pojmowane kompetencje interpersonalne oraz zarządzanie własnymi emocjami.
Dziś spojrzymy na nią z punktu widzenia stylów poznawczych, czyli naturalnych filtrów, przez które dana osoba widzi świat. Skupię się na tym wycinku inteligencji emocjonalnej, który dotyczy kwestii interpersonalnych i pokażę, w jaki sposób taka osoba zachowuje się w zespole.
Wersja ekstrawertyczna
Styl poznawczy CHARYZMA skierowany jest na zewnątrz. Co to oznacza? Osoba nim obdarzona łatwo odczytuje emocje i nastroje otoczenia.
Potrafi wyczuć atmosferę i dostosować swój sposób komunikacji tak, aby zespół lepiej współpracował. Jest naturalnym łącznikiem i opiekunem grupy – tworzy w niej dobrą atmosferę i dba o to, by nikt nie czuł się pominięty.
Przykłady?
- Gdy wyczuje, że dyskusja podczas spotkania staje się napięta, zaproponuje krótką przerwę na uspokojenie nastrojów.
- Zorganizuje firmowy lunch i zadba o to, by każdy został na niego zaproszony.
- Zauważy konflikt i będzie starała się pogodzić dwie osoby, budując między nimi wspólny grunt.
Dzięki takim osobom dynamika zespołu jest lepsza, współpraca skuteczniejsza, a konflikty zdarzają się rzadziej. Lider z takim stylem poznawczym jest świetny w łączeniu ludzi.
Wersja introwertyczna
Styl poznawczy EMPATIA kieruje uwagę do wewnątrz. Co to oznacza? Osoba taka subtelnie, ale precyzyjnie odczytuje emocje, wartości i granice innych ludzi (oraz także własne) – a następnie używa ich jako kompasu do podejmowania decyzji i budowania relacji.
To ktoś, kto najlepiej odnajduje się w relacjach 1:1. Potrafi dostrzec w innych talenty i mocne strony, zauważyć problemy, wesprzeć kogoś innego. Dobrze rozumie także, jakie relacje panują pomiędzy poszczególnymi osobami. Dla takiej osoby ważne jest także to, by działać w zgodzie z własnymi przekonaniami etycznymi.
Przykłady?
- Gdy zauważy, że czyjaś granica została naruszona, nazwie problem i pomoże zrozumieć, co się stało.
- W rozmowie rekrutacyjnej szybko wyczuje, czy ktoś naprawdę pasuje do stanowiska i zespołu.
- Dostrzeże ukryty talent w koledze lub koleżance z zespołu i zainspiruje, by go pokazać i rozwijać.
Lider z tym stylem poznawczym buduje zaufanie i spójność, stając się niezwykle stabilnym punktem odniesienia. Jest również naturalnym motywatorem i inspiratorem, pomagając ludziom wzrastać.
Czy można się tego nauczyć?
Do pewnego stopnia można i warto, bo jest to umiejętność przydatna każdemu, która ułatwia życie w każdym aspekcie: zawodowo i prywatnie.
Jednak pojawia się tutaj pewna pułapka: jeśli naszym naturalnym głównym lub pomocniczym stylem poznawczym nie jest rozumienie i rozpoznawanie emocji, możemy mieć skłonność do nadmiernego poszukiwania tych kompetencji, wręcz za wszelką cenę.
Do popadania w psychologizowanie, czułostkowość lub hiperempatię, w doszukiwanie się wszędzie ukrytych emocjonalnych motywów – co jest męczące i dla samej zainteresowanej osoby, i dla innych. Dlatego jak ze wszystkim, warto zachować równowagę i pozostać przede wszystkim sobą.
Podsumowanie
To, co szeroko nazywamy inteligencją emocjonalną, nie jest wyłącznie zestawem nauczonych umiejętności – dla niektórych jest naturalną predyspozycją.
Wiedza o tym, jak różne osoby reagują na emocje i sytuacje społeczne, pozwala tworzyć zespoły skuteczniejsze, bardziej zaangażowane i odporne na napięcia.
Badanie SocioMind pozwoli Ci określić Twoje naturalne style poznawcze – i sprawdzić, czy talent do ludzi (i jaki jego rodzaj) to Twoja mocna strona lub kto dysponuje nim w Twoim zespole. Umów się na bezpłatną 30-minutową konsultację.


Dodaj komentarz